x
მეტი
  • 19.08.2022
  • სტატია:121618
  • ვიდეო:354855
  • სურათი:493742
როგორ მოინდომეს ბათუმელი კანონიერი ქურდის "გადაგდება"-კრიმინალური არქივიდან
image

ზურაბ ცინცაძე ქურდად 18 წლის ასაკში აკურთხეს. ის 1942 წელს ბათუმში დაიბადა, მაგრამ შემდეგ, როგორც ბევრი სხვა კრიმინალური ავტორიტეტი, გადავიდა მოსკოვში, რომელიც ყოველთვის იზიდავდა ყველა სახის გაიძვერას.


მაგრამ მანამდე, ზურაბ ცინცაძემ მოახერხა საკუთარ სამშობლოში თავის გამოჩენა, სადაც, სხვათა შორის, ციხეში თითქმის 21 წელი იჯდა. პირველად ის 18 წლის ასაკში გაასამართლეს დანაშაულისთვის, რომელიც იმ დროს კლასიკური იყო კანონიერი ქურდებისთვის. ზონაში ზურაბ ცინცაძეს მეტსახელად ზურიკი შეარქვეს. აქ მან თავი გამოიჩინა, როგორც პატიმარი, რომელიც იცავდა ქურდულ გაგებას . მას მარტო შეეძლო წინააღმდეგობა გაუწია კოლონიის ადმინისტრაციისთვის, რის გამოც მუდმივად ისჯებოდა ციხის შიდა განაწესის დარღვევის გამო. ის იცავდა პატიმართა უფლებებს და ახალგაზრდობის მიუხედავად, პატიმრებს შორის მრავალი შიდა კონფლიქტებს აგვარებდა.ცინცაძის ე.წ. ქურდული მიდგომა ცნობილმა კანონიერმა ქურდებმა რობერტ კალანდაძემ და ვახტანგ დარსმელიძემ, მეტსახელად ვახო ფოთინსკიმ დააფასესე, რამაც მისი ავტორიტეტი უფრო აამაღლა.

imageფოტოზე: გლობუსი, ვახო ფოთინსკი და ზურაბ ცინცაძე





კოლონიის დატოვების შემდეგ, ზურიკი არაერთხელ დააკავეს . შემდეგ, როცა მეწარმეობა აყვავდა, კანონიერმა ქურდმა ბათუმში საკუთარი ბანდა შექმნა, რომელმაც რეკეტირობა დაიწყო. გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს მომხდარი ყველა პოლიტიკური და ეკონომიკური ცვილებების გამო, კლასიკური ქურდობა აღარ გამოდიოდა, ამიტომ კანონიერი ქურდებიც იძულებულები გახდნენ ფულის შოვნის სხვა წყარო ეშოვნათ.



ზურიკმა ახალ დროს მალე აუღო და აქტიურად დაიწყო ფულის გამოძალვა ქალაქელებისგან - ვაჭრებისგან. მის ჯგუფს იმ წლებში უდიდესი გავლენა ჰქონდა ბათუმში, ქალაქის უმეტესი ნაწილი მათი კონტროლის ქვეშ იყო. ადგილობრივი მილიცია ქურდს არ ეხებოდა და მას იმდენად გაფართოვდა მისი ზეგავლენა, რომ დაიწყო სხვა დაჯგუფების ტერიტორიებზე შესვლა, მათი გაკონტროლება, კომერსანტების ცემა და მათგან ერთჯერადი გამოსასყიდის ამოღება მათი " სრული სიმშვიდისთვის".



ეს შეუმჩნეველი ვეღარ დარჩებოდა. აჭარის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, ასლან აბაშიძემ ერთხელ ადგილობრივ ტელევიზიაში საუბრისას პირობა დადო, რომ ყველა პოლიციის უფროსს გაათავისუფლებდა, თუ ისინი ცინცაძის ბანდას ბოლო არ მოუღებდნენ. შედეგი იყო ორგანიზებული დანაშაულებრივი ჯგუფის წევრების დაკავება.

image

თავად კანონიერი ქურდმა მოახერხა და მოსკოვში "დაითესა", რუსეთის დედაქალაქში მას ბევრი ნაცნობი ჰყავდა, რომლებმაც ასევე მოიპოვეს პოპულარობა რეკეტის სფეროში.


ზურიკი სწრაფად მიდგა-მოდგა, გარშემო რამდენიმე ათეული ადამიანი შეკრიბა და მოსკოვის ბიზნესმენებისთვის "კრიმინალური კრიშის" ფუნქცია დაიკისრა.

იმ დროს ზურაბ ცინცაძემ მეორე მეტსახელი შეარქვეს - "გრუზინი".


უნდა აღინიშნოს, რომ ზურიკი ქურდულ კანონებს ბოლომდე იცავდა და სხვა ქურდების მსგავსად ფუფუნებაში არ ჩაიძირა. ცინცაძემ მისი ორგანიზებული დანაშაულებრივ ჯგუფის წევრებს უცხოური მანქანების, ასევე ძვირფასეულობისა და ძვირადღირებული ნივთების შეძენა აუკრძალა. რეკეტით შემოსული თანხის ლომის წილს ის "ქურდების ობშიაკში" რიცხავდა.



ზურიკი ბიზნესმენებზე თავდასხმის სქემას „მაიმუნს“ ეძახდა. სისასტიკით გამორჩეული ბანდის წევრები მიაკითხავდნენ ზოგიერთი კომპანიის ოფისს, აშინებდნენ, ხანდახან გაკოჭავდნენ კიდეც, ართმევდნენ ძვირფასს ნივთებს, ასევე სხვადასხვა დოკუმენტებს. შემდეგ გამოჩნდებოდა ვიღაც, რომელიც ვითომ იცნობს ავტორიტეტულ ქურდს, რომელსაც შეუძლია ნადავლის დაბრუნება და დამნაშავეებზე შურისძიება. როგორც წესი, ბიზნესმენები შეხვედრაზე თანხმდებოდნენ. ამ დორს გამოჩნდებოდა ზურიკი, რომელიც „პრობლემას“ ერთი სატელეფონო ზარით "აგვარებდა". ძვირფასი ნივთებს და საბუთებს აბრუნებდნენ სამაგიეროდ და თავად ბიზნესმენი უკვე ზურიკის "კრიშის ქვეშ" იყო და წილს უხდიდა.

imageფოტოზე: კანონიერი ქურდები ზური ცინცაძე და ავთო ღლონტი



ხშირად ცინცაძის რეკეტის მსხვერპლნი მისივე პარტნიორი თანადამაფუძნებლებიც იყვნენ. მარტივი კომბინაციის წყალობით, ბიზნესის მეპატრონეს საქმიდან აშორებდნენ და შესაბამისად აკარგინებდნენ კონტროლს მასზე.



დაახლოებით 2000 წელს ზურაბ ცინცაძემ მოსკოვში მიიწვია საკუთარი ძმა ირაკლი, რომელსაც არყის ბიზნესს ხელმძღვანელობდა. იმავე წლის გაზაფხულზე ირაკლიმ მოლაპარაკება აწარმოა სმოლენსკის სპირტიანი სასმელების დირექტორთან ირაკლი ქამადაძესთან 50 ათასი დოლარის ოდენობის არყის პროდუქციის მიწოდებაზე.


გარიგების გარანტი დირექტორის ძმა თამაზ ქამადაძე იყო. მან ფული მაისში მიიღო, თუმცა გადაწყვიტა, თავად მიეთვისებინა. ამრიგად, გარიგება ჩაიშალა, ქარხანამ არ გაგზავნა საჭირო პროდუქტი.


imageფოტოზე: კანონიერი ქურდები :ვლადიმერ "მამულო" ჯიბლაძე, ჯემალ ხაჩიძე და ზური ცინცაძე


ზურიკმა ეს პრობლემა სწრაფად მოაგვარა, ჯერ თამაზის ადგილსამყოფელი დაადგინა, შემდეგ კი 2000 წლის 29 მაისს ის გაიტაცეს . მას შემდეგ, რაც თაღლითი -გადამგდები ბანდიტებს ხელში მოხვდა, კანონიერი ქურდი მის ძმასთან მივიდა და უთხრა, რომ თამაზს მოკლავდნენ, თუკი ირაკლი ქამადაძე გამოსასყიდად 130 ათას დოლარს არ გადაიხდიდა.



ირაკლიმ სერიოზულად შეშინდა და საქართველოში მყოფ ნათესავებს დაურეკა, მათი დახმარებით ცდილობდა საჭირო თანხის მოძიებას. მაგრამ საჭირო თანხა არ შეგროვდა.


ამის შემდეგ გატაცებულის ცოლ-შვილი მივიდნენ პოლიციაში და განცხადება დაწერეს გატაცების შესახებ. ოპერმუსაკებს უკვე ჰქონდათ ინფორმაცია ზურიკის საქმიანობის შესახებ, მათ იცოდნენ, რომ მისი ბანდა იტაცებდა მოსკოვში დასახლებულ თანამემამულეებს, შემდგომი გამოსასყიდის მოთხოვნით. მაგრამ საქმე ის იყო, რომ არცერთ დაზარალებულს მის წინააღმდეგ განცხადება არ დაუწერია. შედეგების ყველას ეშინოდა, რადგან ბანდიტები იმ ნათესავების მოკვლით იმუქრებოდნენ, რომლებიც ბიზნესმენებს საქართველოში ჰყავდათ.



არა და ამ დროს მოულოდნელად თავად დაზარალებულები მივიდნენ ცინცაძეზე განცხადების დასაწერად, სამართალდამცავებს უკვე მანამდეც ჰქონდათ ინფორმაცია თუ სად ცხოვრობდა ზურიკის ბანდა.

image

ცინცაძის ბანდა სრული შემადგენობით აიყვანეს. მძევალი საწოლზე კუთხეში იჯდა. ის საკმაოდ მშვიდად გამოიყურებოდა; როგორც გაირკვა, ბანდიტები მას ნორმალურად ექცეოდნენ. ისიც დადიოდა ბინაში, როგორც მისი გამტაცებლები, სვამდა და ჭამდა სურვილისამებრ. თუმცა, როგორც მოგვიანებით გაირკვა, მთელი საკვებს მძევლის ფულით ყიდულობდნენ, რომელსაც თან ჰქონდა რამდენიმე ათასი მანეთი.


ზურიკს რვა წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. მის ძმას, ირაკლის 4 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯაკიდევ .ბანდის სამ წევრს შვიდი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. პირობითი სასჯელით გამოძვრნენ ბინის მეპატრონეები, სადაც მძევლები იმყოფებოდნენ და ზურიკის ცოლი, რომელიც გამოსასყიდის მოლაპარაკებებში მონაწილეობდა.


ზურაბ ცინცაძე უკვე შერყეული ჯანმრთელობით გამოვიდა ციხიდან, მას დიდხანს აღარ უცოცხლია, გარდაიცვალა 2005 წლის 3 ნოემბერს 63 წლის ასაკში, დაკრძალეს მშობლიურ ბათუმში.

image



რუბრიკით "კრიმინალური არქივიდან" სხვა პუბლიკაციები იხილეთ ამ ბმულზე

19
1915
3-ს მოსწონს
ავტორი:არაჩანდა
არაჩანდა
Mediator image
Mediator image
Mediator image
1915
  
17 აპრილი, 18:13
კომენტარი ცარიელია ან წაშლილია

პასუხი მარტოხელა მონადირე-ის კომენტარზე
ძალიან ვწუხვარ მეგობარო,რაც შენ თავზე დატრიალებულა მტერსაც არ ვუსურვებ. თან მაგ პერიოდში ბევრი მსგავსი ფაქტი იყო და იმედი მაქვს მსგავსი რამე საქართველოში აღარასოდეს მოხდება. ამიტომაც გავუშვით სამ ასოზე ეგ გაურკვევლი ხალხი და ამაყი ვარ რო ამაში ჩემი წვლილი მაქვს მიღებული.
16 აპრილი, 15:26
კომენტარი ცარიელია ან წაშლილია

პასუხი მარტოხელა მონადირე-ის კომენტარზე
ყველაფრის წამალი არის განათლება და იმედი მაქვს,რომ ახალი თაობას ექნება საშუალება მიიღოს ის ცოდნა,რომელიც დაანგრევინებს ამ საბჭოთა ცნობიერებას და სისტემას.
რაც შეეხება პოლიციასთან ურთიერთობის პაზორს,ეგ არ არის გასაკვირი,რომ მესამედი მოსახლეობა ბიუჯეტზეა ჩამიკიდებული და ფულს თქვლეფს,თავისთავზე ხო არ მისცემს ჩვენებას. მაგის წამალიც ვიცი,ნაკლები ბიუროკრატია და კარგი წმენდა სტრუქტურებში.
აი,ხომ თქვი რო მიწები წაგვართვესო ნაცების დროსო და ეგრე გვსჯიდნენ ახალგაზრდებს მოსმენის გამო. სინადვილეში არცერთს არ მოგვწონდა ეს ბუტირკა,მაგრამ რაღაცნაირი პროტესტის ფორმა იყო და ჩვენთან ჯიგარი ინსპექტორი იყო,მხოლოდ გამორთვას გვთხოვდა და ხელებს არ გვიგრიხავდა :) გავიდა დრო,მაგრამ ნაცებს ისევ ეგეთი წარმოდგენა აქვთ და დიდი ალბათობით,მოსმენის გამო რუსეთუმეს დაგიძახებენ. ეს ის ხალხია,სტალინის ძეგლი რო დაანგრიეს და ფიქრობენ,რომ სსრკ დაშალეს,ტიპები ძეგლებს ებრძვიან და ეშინიათ მათი,რამხელა ტვინგარეცხილ ხალხთან გვქონდა სამქე ხო წარმოგიდგენია. შექმნეს ე.წ. პატრიოტული ბანაკები და ტვინი ურეცხეს ახალგაზრდებს,მეც მივდიოდი და მამაჩემმა მითხრა,პიონერთა ბანაკში როდის მიდიხარო და გამიტყდა,აღარ წავედი. ასე გადამარჩინა იმ სექტაში მოხვედრა.
15 აპრილი, 17:18
კომენტარი ცარიელია ან წაშლილია

პასუხი მარტოხელა მონადირე-ის კომენტარზე
სხვანაირად როგორ ავხსნა არ ვიცი,მაგრამ ერთი ფაქტია, "უნდა ამოიძირკვოზე" მუშაობა არ ღირს,რადგან არაფრის მაქნისია მსგავსი მიდგომები და წესები,არ მუშაობს უბრალოდ. გვინდა შეიცვალოს ეს ამბავი,მაშინ თითიოეულმა ადამიანმა უნდა შეცვალოს საკუთარი თავი,მეტ სწავლას მიაწვეს და იყოს თავისუფალი,რაც თავის თავში პასუხისმგებლიანობას ნიშნავს. სკოლაში გვასწავლიდნენ "იაზროვნე გლობალურად,იმოქმედე ლოკალურად" და დევს რაღაც აზრი ამაში,თუ შენ შეცვლი საკუთარ მიდგომებს,მეტი ცოდნა გექნება,რაც თავშეკავებულობას და რაციონალობას გასწავლის,მაშინ შენ შეძლებ დაამარცხო კრიმინალი და არა მარტო. მე არასოდეს მადარდებდა კრიმინალი და მისი ზრდადობა ან კლება,რადგან ვიცი გამომწვევი მიზეზები,შედეგები საინტერესო არ არის.მიზეზი კი ბევრჯერ ვახსენე,მეტი თავისუფლება და მეტი განათლება,ადამიანების კოლექტიური პასუხისმგებლობის მიკერებისგან თავის შეკავება,ადამიანის უფლებები. ბევრჯერ მითქვამს ასევე,რომ არ არსებობს ცალკე აღებული უფლებები ქალის,ბავშვის,იმნაირ და ამნარის,ადამიანის უფლებები არის და ის არის უზენაესი. არც ცხოველთა უფლებებს ვცნობ და არც ბუნების კანონებს ვუგულვეყოფ,შეუძლებელია ცხოველს ქონდეს უფლებები,რადგან უფლება ასევე პასუხიმგებლობას ნიშნავს. ეს გადის ადამიანის საკუთრების ნაწილში და ეს უნდა იყოს დაცული,სხვისი საკუთრები ხელყოფა არ მოსულა.ასე დადგება დრო,როცა კრიმინალური ავტორიტეტების არსებობა მინიმუმამდე დავა,ბოლომდე ვერ მოერევი,მაგრამ გაზრდა და შემცირება საზოგადოებაზე იქნება დამოკიდებული. იქნება ყურადღებით და არ გაიზრდება,მაგრამ როგორც კი დაიღლება და შეწყვეტს ამაზე ფიქრს,მაშინვე იქნება მზარდი პროცესი.
ამ დროს არ შეიძლება არ გაიხსენო შიო გვეტაძის "მონანიება". ახალგაზრდა,ვინც შრომისმოყვარე იყო,კარგად სწავლობდა და ნათელ მომავალზე ოცნებობდა,იმ დროინდელმა ხელისუფლებამ მშობლები დაუჭირა,ხოლო საზოგადოებამ გარიყა მთავარი პერსონაჟი და მისი პატარა და. უქონლობამ და ადამიანთა დამოკიდებულებამ მიიყვანა კრიმინალების წრეში და ასე გახდა კრიმინალი. გამოდგება ვიღაც და გალანძღავს ასეთ ადამიანებს,ხოლო მთავარს გამოტოვებს,რა როლი აქვს საზოგადოებას.სინამდვილეში კი,საზოგადოებამ ის მიიღო,რაც დაიმსხურა და პერსონაჟი არაფერ შუაშია. არავინ იბადება კრიმინალად ან დიქტატორად,მას საზოგაოდება ქმნის თავად. დარწმუნებული ვარ ჰიტლერიც საყვარელი ბავშვი იქნებოდა და პუტინიც,მაგრამ რაც ქნა ერთმა და რას შვება მეორე კი ვიცით. ამიტომ საზოგაოდების გამძაფრებული რეაქციები არის პასუხისმგებლობის არიდების მცდელობა და სხვა არაფერი. თუ ვამბობთ,რომ ასეთი ხალხი არიან გაიძვერები და წურბელები ე.ი. საზოგაოდება არის ასეთი და თითის გაშვერა არაფრის მაქნისი საქმე. შეგვიძლია დავიჭიროთ ერთი,მეორე ან მესამეც,მაგრამ როცა საზოგადოება არის გახრწნილი,მაშინ ამ სამის ადგილას ექვსი გამოჩნდება. და თქვენი ნათქვამი "უნდა" ასევე არაფრის მომცემი სიტყვა არის ამ სიტუაციაში,საჭიროა პირადი პასუხისმგებლობა და მორალური პრინციპების არსებობა. თუ შენ გახდი კრიმინალი,ეს ჩემი პასუხისმგებლობაც არის,რადგან შენი უფლებები ვიღაცამ დაარღვია,საჭმლის ფული არ გქონდა ან რაიმე ისეთი პრობლემა გქონდა,რაც საზოგაოდებამ ვერ გაიაზრა და ხელი კრა,ხოლო როგორც საზოგადოების წევრს მექნება პასუხისმგებლობა. თუ შენ შემომივარდები და პროტესტის გამო თავს გამიტეხავ,არ იქნები ჯვარზე გასაკრავი :) შეიძლება ცუდი რამე იყოს,მაგრამ შენ ამის უფლება გექნება
ბევრჯერ დაღუპა საქართველო უკვე მიზანი ამართლებს საშუალებას მიდგომამ და იგივე წრეზე ვტრიალებთ,არც ვაპირებთ რაიმეს შეცვლას. მახსოვს,ვიღაც ადამიანმა სამეგრელოში არასრულწლოვანის პორნოს უყურა და მთელმა ერმა ჯვარზე გააკრა,პოლიციამ დაიჭირა კიდეც. 99% პოლიტიკოსების და მათი მხარდამჭერები ჩაქოლვისთვის მოუწოდებდა სახელმწიფოს,ხოლო გავიდა დრო და ვიღაც დაიბარეს პოლიციაში ფეისბუქ პოსტის გამო. რაც არ უნდა ამორალური და დასაგმობი იყოს იმ პირის ქმედება,ვინც არასრულწლოვანის პორნოთი სიამოვნებას იღებს,ემოციები უნდა მოითოკოს და არ უნდა დაუშვა პრეცედენტი. ამ ქეისში არავის აზრად არ მოსვლია,საიდან დადგინეს,ვინ რას უყურებდა საკუთარ ლეპტოპში. ეს არის ადამიანთა პირად სივრცეში შეჭრა და ადამიანის უფლებების დარღვევა. როგორც გაირკვა,ტაილანდურ არასრულწლოვანის პორნოს უყურებდა და სისხლის სამართლის დანაშაულად შეფასდა,რაც არასწორია. დამნაშავე არის ის,ვინც შეიტყუა ის არასრულწლოვანი და ვიდეო გადაიღო,მერე ატვირთა,ხოლო ის ადამიანი კი არა. მორალურად შეიძლება შეაფასო,მაგრამ არ უნდა დაუშვა ყურების გამო ადამიანის ციხეში წასვლა. კიდევ ერთი შემტხვევა იყო,როცა ვიღაცამ ბავშვზე სექსუალურად იძალადა,ხოლო სოფელმა სახლი დაუწვა. ის ტიპი დაიჭირეს და გაუშვეს ვირის აბანოში,მაგრამ სახლი რა შუაში იყო დღემდე პასუხი არავის აქვს. იმ ტიპს ხომ ყავდა ოჯახის წევრები და მათი ქონების დაზიანება მოყვა,ხოლო იმ ტიპის შვილს ექნება დაუცველობის განცდა და პროტესტი,რა შუაში იყო ის და რატომ დატოვა საზოგადოებამ უსახლკაროდ. ესეთები ქმნიან ზუსტად მოთხოვნას და სასათბურე პირობებს კრიმინალებისთვის. ხშირად ამბობენ,რომ რა ვქნათ,ქართველები ემოციური ხალხი ვართო,მაგრამ არც ეგრეა საქმე. მე ჩემი მიდგომა მაქვს მაგაზე,ემოციური ქმედება გამოწვევულია გაუნათლებლობით და ეს არის ყველაფრის სათავე.
მერე და მაგის მოცილების საშუალება არის სასამართლო სისტემის ძირეული რეფორმა,სახელმწიფო ინსტიტუტების გაძლერება და შეთხელება. ჩემს კომენტარში დავწერე,რომ მანამ იარსებებენ ეგეთი კრიმინალური ელემენტები,სანამ მათზე მოთხოვნა იარსებებს. ასეთ ჭრილში უნდა შეხედო ამ საკითხს,ადამიანთა კერძო საკუთრების დაცულობა,პირადი თავისუფლების განცდა და ადამიანის უფლებები. გემახსოვრება,მიშას დროს "ბუტირკას" სიმღერების გამო ადამიანებს აჯარიმებდნენ და მსგავსი მიდგომა არასწორია. აგერ გუშინ იყო,როცა პრორუსული ძალების საკუთრება დააზიანეს ე.წ. სამოქალაქო აქტივისტებმა და ტაში დაუკრა ერმა,რაც არ არის კარგი. თითქოს დიადი მიზანი არის ამ ქვეყნიდან რუსეთუმეების ამოძირკვა,მაგრამ საკუთრება ხელშეუხებელი უნდა იყოს,როგორც ადამიანს აქვს უფლება რასაც უნდა იმას უსმინოს ან უყუროს. როცა ასეთი რაღაცეები დასაშვების კონტექსტში დადის,იწვევს პროტესტის გრძნობას და დაუცველობის გრძნობას,ხოდა დაცვას ეძებენ სხვაგან. ეგ სხვაგან ხშირად კრიმინალებთან შეთანხმებაში შესვლას ნიშნავს და მათი გავლენების გამოყენებას. ეგ "უნდა" 30 წელია ისმის ამ ქვეყანაში,მაგრამ საშველი არ დადგა არაფერს. თითქოს ყველამ იცის,რომ ზემოთ ჩამოთვლილი მნიშვნელოვანია,მაგრამ არავინ არაფერს აკეთებს.
წინა კომენტარების ნახვა
0 0 10