x
მეტი
  • 25.04.2018
  • სტატია:76380
  • ვიდეო:329024
  • სურათი:432588
220 წლის წინ გარდაიცვალა "პატარა კახი"-ტესტი-ვიქტორინა:რა ვიცით ერეკლე II-ს შესახებ?

image

1797 წლის შემოდგომაზე მეფე ერეკლეს ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა, ხოლო 1798 წლის დასაწყისში მეფებ გონება დაკარგა და ლოგინად ჩავარდა, 78 წლის მცხოვან მეფეს ფეხები უსივდებოდა, სხეულში წყალი უგროვდებოდა, წყალმანკი სჭირსო, თუმცა სავარაუდოდ სითხის დაგროვება გულის უკმარისობით იყო გამოწვეული, 11 იანვარს მეფე ერეკლე მიიცვალა იმავე სასახლეში, სადაც 78 წლის წინ დაიბადა.


მეფე ერეკლე-.რომელსაც ფაქტობრივად ბრძოლა არ წაუგია(რაც წააგო ისევ ღალატით, ომარ-ხანმაც ერეკლესთან შებრძოლება ვერ გაბედა და ახალციხეში შემოვლითი გზებით გადავიდა და დაანგრია ახტალის ლითონის მადნები. დიდი ზარალი მიაყენენა ქართლ–კახეთს და იმერეთს.)


მეფე ერეკლე, რომელმაც შეზღუდა თავნება თავადები და გააუქმა ზოგიერთი სათავადო, გამოსცა კანონი, რის მიხედვითაც ტყვეობიდან თავისი სახსრებითა და ინიციატივით დაბრუნებულ გლეხს თავისუფლება ენიჭებოდა; შექმნა მორიგეობის პრინციპზე დამყარებული მუდმივი ჯარი;შექმნა და გაამრავლა თავისუფალ მიწათმფლობელ-მოლაშქრეთა ფენა;აკრძალა ტყვეებით ვაჭრობა; დარაზმა ხალხი ტყვეთა გატაცების წინააღმდეგ;შემოიღო მმართველობა ცალკეული უწყებების მიხედვით დანაწილებინა: „საგარეო საქმეთა“, „სახელმწიფო შემოსავლისა“ და „სამხედრო საქმეთა“ დარგებად.


მეფე ერეკლე-, რომლის დროსაც გაჩნდა ფაბრიკები და ქარხნები (შაქრის, მინის, სარკის, ბროლის, შალის, სანთლის, იარაღის, საპნის, აგურის, თიხის ჭურჭლის დამამზადებელი საწარმოები. ზეთსახდელი, მარილსახდელი, თამბაქოს დამამზადებელი, შაქრისმწარმოებელი ქარხნები, სამღებროები), განვითარდა სამთამადნო წარმოება (სპილენძის, ოქრო-ვერცხლის, თუჯის, რკინის), დიდი შემოსავალი შემოდიოდა ახტალის ლითონის მადნებიდან (ამ მადნიდან პირველად მიღებული ოქროდან ერეკლემ ოქროს ბარძიმი დაამზადებინნა და მცხეთის სვეტიცხოველს შესწირა ); განახლდა ზარაფხანა, იჭრებოდა ვერცხლისა და სპილენძის ფული, ამუშავდა იარაღის, დენთის, ზარბაზნის დამამზადებელი ქარხნები. თბილისში დუქნების რიცხვი ხუთასამდე აღწევდა.


მეფე ერეკლეს დროს, ქვეყანაში დიდი ყურადღება ეთმობოდა განათლებას, იხსნებოდა სასულიერო სემინარიები და სკოლები. აღადგინეს სტამბა, რომელიც ვახტანგ მეექვსემ ჩამოატანინა რუმინეთიდან, იბეჭდებოდა წიგნები. მეფის ირგვლივ შეიკრიბა განათლებისა და კულტურის მოღვაწეთა დასი, განსაკუთრებული ყურადღება დაეთმო ეკლესიის გაძლიერებას.



თბილისი იმ პერიოდში იქცა ამიერკავკასიის პოლიტიკურ, კულტურულ და სავაჭრო ცენტრად.

image

მეფე ერეკლე არის ერთადერთი მონარქი საქართველოდან, რომელის შესახებაც ყველაზე მეტი იწერებოდა ევროპაში, მათ შორის ინგლისურ, გერმანული, ჰოლანდიურ და რუსულ პრესაში.

image

მეფე ერეკლე იყო.რომელმაც გააფორმა "გეორგიევსკის ტრაქტატი"-ხახადაფჩენილი ირანის და ოსმალეთის, ცალკე გამუდუმებული ლეკიანობის ფონზე მეფისთვის ერთადერთ გამოსავალი რუსეთთან კავშირის გამყარება მიაჩნდა.

1783 წლის 18 ივლისს გეორგიევსკის ციხესიმაგრეში ხელი მოეწერა ტრაქტატს, რის მიხედვითაც ქართლ-კახეთი რუსეთი მფარველობის ქვეშ გადადიოდა, - ქვეყნის საშინაო მართვა-გამგეობა, სამართლის წარმოება და გადასახადების აკრეფა მთლიანად საქართველოს მეფის უფლებებში რჩებოდა. რუსეთის სამხედრო და სამოქალაქო წარმომადგენლებს ეკრძალებოდათ საქართველოში რაიმე განკარგულების გაცემა, თუმცა ქართლ-კახეთის მეფეს ამიერიდან უცხო სახელმწიფოებთან დამოუკიდებელი დიპლომატიურ ურთიერთობა მხოლოდ რუსეთის საიმპერატორო კარის რეზიდენტთან შეთანხმების შემდეგ შეეძლო.


რამდენად ბრძნული იყო ერეკლე II-ს გადაწყვეტილება?უნდა ავღნიშნოთ, რომ ნამდვილად ერთადერთი სწორი გამოსავალი იყო, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ XVIII საუკუნის 80-იან წლებში რუსეთს ყირიმის შემდეგ ინტერესი გაუჩნდა ამიერკავკასიის მიმართ, ასე, რომ ის თავის პოლიტიკურ ინტერესებს და მიზნებს მაინც განახორციელებდა(ერეკლე II-არ ჰყავდა ჩრდილოეთ კავაკასიას, არც აზერბაიჯანს და არც სომხეთს, თუმცა რუსეთმა თავის საქმე მაინც შეასრულა)



ერეკლე II-მ დიდი კვალი დატოვა ქართველი ხალხის ისტორიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი მან ლაშქრობაში გაატარა და ხშირად უბრალო ჯარისკაცივით ცხოვრობდა. ხალხმა მას საალერსო სახელი "პატარა კახი" უწოდა. ერეკლე II-ის პიროვნება, მისი საქმეები, ფართოდ აისახა ქართულ ხალხურ შემოქმედებაში. მისი სახელი ეროვნული დამოუკიდებლობისა და თავისუფლების სიმბოლოდ იქცა.



ახლა კი შემოგთავაზებთ ტესტს:"რა ვიცით ერეკლე II-ს შესახებ?" ტესტში 10 კითხვაა და 2 ან 3 სავარაუდო პასუხია.


16
441
10-ს მოსწონს
ავტორი:არაჩანდა
არაჩანდა
Mediator image
Mediator image
Mediator image
441
  
10 აპრილი, 0:46
1783 წლის 18 ივლისს კი არა 24 ივლისს
15 იანვარი, 17:51
ამას ვამბობ მეც და ამან გაანადგურა საქართველოს გაერთიანების ბოლო შანსი იმ პერიოდისათვის.
15 იანვარი, 17:17
კი,დარეჯანს ნამდვილად ჰქონდა ერეკლეზე გავლენა. საქართველოს გაერთიანების მაგივრად,ერეკლემ,ცოლის ზეგავლენით,პირიქით,საუფლისწულოებად დაყო მიწები.
15 იანვარი, 14:09
კი სოლომონ მეორემ აკრძალა, დადიანმაც თვალების დათხრა შემოიღო ტყვეებით მოვაჭრეებზე.
რაც შეეხება ერეკლეს მიერ საქართველოს გაერთიანებაზე უარის თქმის მიზეზი დარეჯან დედოფალი, რომ იყო წერს სულმნათი ლევან სანიკიძეც და ერეკლეს უპირველესი მრჩეველი სოლომონიც, რომელიც გეორრგიევსკის ტრაქტატზე ხელის მოწერის კატეორიული წინააღმდეგიც იყო.
15 იანვარი, 0:42
ტყვეთა სყიდვა სოლომონ მეორემ არ აკრძალა? მე ეგრე მახსოვს და სოლომონი გამეფების შედეგ მოხდა ეგ ყველაფერი. იმის თქმა მინდოდა,რომ რთული გადასაწყვეტი იყო ეგ ყველაფერი. არავინ არ იცის რა მოხდებოდა გაერთიანების შემთხვევაში. უბრალოდ ის განვიხილე რა მიზეზი შეილებოდა ყოფილიყო ისეთი,რომელმაც უარი ათქმევინა. რა გითხრათ, მეგობარო უარის მიზეზი,რომ დარეჯანის რჩევა იყო არსად შემხვედრია ან არ მახსოვს შეიძლება.
14 იანვარი, 18:40
არა ვერ დაგეთანხმებით, დასავლეთ საქართველოს იმ პერიოდისათვის ოსმალები ასე თუ ისე შევიწროვებული ჰყავდა. ტყვეთა სყიდვა სასტიკად ისჯებოდა, შესაბამისად საქართველოს გაერთიანების შემთხვევაში, ერეკლეს ბევრად მძლავრი მხარდაჭერა ექნებოდა ჯარით. რაც იმას ნიშნავდა, რომ კახეთი და ქართლიც ამოისუნთქებდა ბრძოლებით დაღლილი.
ნებისმიერი ქართული წყაარო დაგიდასტურებთ, რომ ერეკლემ საქართველოს გაერთიანების იდეაზე უარი თქვა დარეჯან დედოფლის რჩევით.
ერეკლე, როგორც სამხედრო სტრატეგი უძლიერესი იყო, როგორც პოლიტიკოსი ძალიან სუსტი.
გეორგიევსკის ტრაქტატის ხელმოწერამ ქართლ-კახეთთან ერთად შეიწირა იმერეთის სამეფო, ოდიშის და გურიის სამთავროების დამოკიდებულება.
მონარქიის აღდგენა, რომც მოხდეს ეს იქნება
ქმედუუნარო ანუ ისეთი მონარქია, როცა სახელმწიფოს მართავს არა მონარქი არამედ პარლამენტი.
თუმცა ეგრევე წავაწყდებით პრობლემას, დასავლეთ საქართველოს რეგიონებს ავტომატურად და სრულიად ლეგიტიმურად ეძლევათ უფლება არ დაემორჩინონ და არ ცნონ მონარქია.
ჩემი წინაპრების საჯინიბო იყო ის შენობა და ტერიტორია სადაც ზუგდიდის ავადსახსენებელი უკვე დახურული იზოლატორი მდებარეობს.
ეგრისის სამეფოში ირანი არასოდეს შესულა, შევიდა მხოლოდ ერთხელ და მაშინაც ტეხურმა და ცხენისწყალმა წალეკა მათი ბანაკი.
დავით აღმაშენებელი იყო უძლიერესი სტრატეგი და იმავდროულად უძლიერესი და შორსმჭვრეტელი პოლიტიკოსი მეფე.
14 იანვარი, 17:47
ხო დამავიწყდა ერეკლეს რომ ქონოდა იმის შეგრძნება,რომ მეტ ომს და უბედურებას არ მოუტანდა გაერთიანება,ის გაერთიანებდა. როგორ უნდა თქვა ერეკლეზე ომით დაიღალაო მაგრამ ფაქტია. საერთოდ დიდი მეფე იმიტომ კი არ არის ომების მოგება,რომ შეუძლია იმიტომ შენი ქვეყანა არ უნდა ჩაითრიო ახალ ომში. ქვეყანა დაქანცული იყო ომებისგან და ცალკე ლეკიანობა ემატებოდა და არსებობდა რისკი უფრო დიდი განსცდელში ჩავარდნილიყო ქვეყანა. მან კარგად იცოდა ოსმალობის და ყიზილბაშობის ფასი და ამიტომ მიღო ეს გადაწყვეტილება. თვითონ ხომ ორივეს მოესწრო და უფრო კარგად ყიზილბაშობა დაიმახსოვრა. ეგრე ადვილი არაა ქვეყნის ომში ჩართვა და სააკაშვილივით ხომ არ მოიქცეოდა. ქვეყნის მეთაურობა მარტო კარგ ცხოვრებას არ ნიშნავ. ქვეყანაზე ხარ პასუხისმგებელი და გინდა,მინდა უნდა დაივიწყო და როგორც საჭიროა ისე მოიქცე. ერეკლე ამას ხვდებოდა. ეხლა ხო ყველას გგონია ადვილია ქვეყნის მართვა და იქით მიიწევენ.რეალურად ძნელია და კი ვხედავთ შედეგებს. ერთი ქვეყნის მოყვარული პრეზიდენტი გვყავდა და იმასაც მოუვიდა შეცდომები და ნადრევად დაიწყო ის,რაც გვიან უნდა დაეწყო. მერე მოკლეს ამბის დასასრული. ქვეყნის მეთაური უნდა იყოს პირველრიგში პატრიოტი და არა კოსმოპოლიტი,მას უნდა ქონდეს სამხედრო გამოცდილება და განათლება, უნდა იცოდეს გაჭირვების ფასი,რომ დაფასოს გაჭირვებული ადამიანის ყოფა და იმიქმედოს მათი ინტერესებიდან. კი მრჩევლები ყავს მაგრამ სამხედრო საქმე რომ ეცოდინება და ეცოდინება მისი ფასი ის არ დაიწყებს უაზრო ომს
14 იანვარი, 17:30
ეგ რაც თქვი მონარქიიის ცუდი მხარეა და მრჩევლებს,რომ არ დაუჯერა ეგ ვიცი და ის,რომ გადაწყვეტილება დარეჯანთან საუბრის მერ მიიღო ეგ არ მჯერა. ვინ იცის მეფე დედოფალთან რას აკეთებდა? უბრალოდ, გარსევან კი არ დაუჯერა გადაწყვეტილი ქონდა ეგ ამბავი და გაკეთა. აკი გითხარი,რომ არ ენდობოდა და მაგიტომ არც უსმენდა. ერთი გამოსავალი იყო და ის გაკეთდა. გამოსავალი რა ერთი გზა. რაც შეეხება გაერთიანების მცდელობას და უარის თქმას, აქაც გასაგებია უარი თქმა. გაერთიანების შემთხვევაში ქართლ-კახეთი ერთვებოდა ოსმალეთის წინაღმდეგ უშუალოდ ომში და არ მგონია კარგი ყოფილიყო გაერთიანების ეგ გეგმა. სამი ძლიერი დამპრყობელის ინტერესი იკვეთებოდა ამ პერიოდში კავკასიაზე და საქართველოზე. ამიტომ სწორად უნდა აეწონა ვითარება. იმ პერიოდში არაოფიციალურად ერთიანი იყო და მტერთან ბრძოლაში ერთმანეთს ეხმარებოდნენ. ამიტომ პირდაპირი დარტყმის მიღება ქართლ-კახეთზე და გაერთიანებას შეიძლება,რომელიმეს ხელში აღმოჩენილიყო დედაქალაქი და ერეკლეს სამეფო ასე ვთქვათ. იქნებოდა 3 ფრონტი და ვერ გაუქაჩავდნენ. ქართლ კახეთს ლეკები და ირანი და ოსმალეთის დამატება არ იქნება გონივრული გადაწყვეტილება. მონარქიას რაც შეხება იმედი მაქვს არ დაბრუნდება და ეგ საფრთხეც გამოირიცხება. ნამდვილად არ მინდა ვიღაც გაბღენძილ თავადს ვუხადოთ და დაუფინანსოთ ცხოვრება. ერთადერთი დამსახურება ის რომ აქვს თავადისშვილია და უნდა ემსახუროს ერიდაბერი.
14 იანვარი, 15:14
მრჩევლები ურჩევდნენ არ მოეწერა ხელი იმ დასაწვავი ტრაქტატისათვის, მაგრამ ყურად არ იღო და გარსევანს დაუჯერა.
ამასაც შევეშვათ, როცა სამეგრელოს მთავარმა გურიის მთავარი გურიელი, იმერეთის მეფე და რაჭის ერისთავი დაითანხმა ერეკლეს წვეოდნენ და ეთხოვათ ერეკლესავით გამხდარიყო ერთიანი საქართველოს მეფე.
ერეკლემ მოუსმინა და რჩევისათვის მრჩევლებისთვის კი არ მიუმართავს, დედოფალ დარეჯანთან შევიდამ დარეჯანმაც უარი ათქმევინა მეფეს, რითაც დასამარდა საქართველოს გაერთიანების მცდელობა.
ეს მქონდა მხედველობაში.
ახლა დავუშვათ აღდგა საქართველოში მონარქია, ის ლეგიტიმური იქნება მხოლოდ ქართლ–კახეთისათვის.
სხვა რეგიონებზე ვერ გავრცელდება მისი ლეგიტიმაცია, რაც მიზეზს მისცემს ოკუპანტ რუსებს ისარგებლოს ამით და სეპარატიზმის საფრთხეს გაზრდის.
14 იანვარი, 10:56
მეფემ,რომელმაც წინაღმდეგობა გაუჭია ნადირ შაჰს და 1744 წელს დიდი ხნის მერე ქრისტიანული წესით ავიდა ტახტზე. მეფე,რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება ბრძოლაში გატარა და რომელმაც ბევრი უიმედო ბრძოლა თავის სასარგებლოდ შემოატრიალა. ალბათ მოვა დრო და ქართველობა დაფასებს მის თავგანწირვას და მასზე შეფასება არ იქნება ორაზროვანი. 220 წელი გავიდა მისი გარდაცვალებიდან და როგორც ილიამ თქვა არაფერი გვაქვს ისეთი,რომელიც მის ღვაწლს დაფასებდა. ერეკლე ხვდებოდა,რომ მის მერე ძლიერი მართველი არ ეყოლებოდა ქართლ-კახეთს და საქართველოს. ამიტომ გადაწყვიტა ის რაც გადაწყვიტა და ამიტომ მიენდო რუსეთს. ის ფიქრობდა,რომ იქნებოდა რაღაც რასაც საფრთხე არ დაემუქრებოდა და ეს სარწმუნოება იქნებოდა. რომელიც საწინდარი უნდა გამხდარიყო ქვეყნის ისევ გასერთიანებლად. იცოდა რუსის ზრახვები,ჯერ კიდე ასპინძის ბრძოლიდან მაგრამ იმ პერიოდში სხვა გამოსავალი არ იყო. ბარათაშვილისნაირები აძლევენ თავს უფლებას გაკრიტიკონ ერეკლე მაგრამ ის სენი,რომელსაც ღალატი ქვია ბარათაშვილის დროსაც იყო და მისმა მასწავლებელმა სოლომონ დოდაშვილმა თავის თავზე გამოსცადა და დღესაც იგივე ხდება. ფულისტობა და ერთმანეთის არ გატანა იყო მაშინაც და ეხლაც ქვეყნის მთავარი პრობლემა. ჩვენს მტერს რაც არ უნდა ქართველების ერთად ყოფნა და სიამოვნებას იღებს ჩვენი დაქსაქსულობით. შაჰ აბასმა ხომ თქვა 2 მტერი ვერ დავამარცხე სიკვდილი და ქართველთა ერიო. კოჭლმა თემურმაც ხომ ვერ მოიკიდა ფეხი საქართველოში და ეხლა რა ჭირი გვჭირს,რომ რუსებს და თურქებს ვაკიდებინებთ ფეხს საქართველოში. რამდენი ერია ისეთი,რომელმაც თავისი თვითმყოფადობა დაკარგა და ქართველეთა ერმა ის მოახერხა,რაც სხვებს სანატრელი ქონდა. თუ ქართველებმა შევძელით და ერთობა გამოგვივიდა,ვინც არ უნდა იყოს ჩვენი მტერი ყველას დავამარცხებთ. ნამდვილად არ იამაყებდა ერეკლე დღევანდელი ქართველებით. საქართველოს განადგურება ვისაც უნდა ის პირველ დარტყმას ეკლესიაზე მიტანს და ეს ახლა ხდება. ძლიერი ეკლესია ძლიერ საქართველოს ნიშნავს და პრველი ნაბიჯი რაც უნდა გადაიდგას არის ეკლესიის გაწმენდა ფარისევლებისგან და არაფრის მაქნისია გამოთქმა არ განიკითხო და არ განიკითხებიო. ეკლესიის დასუსტება არაფრით არ შეილება თორემ მოახერხებენ მტრები ქართული სულ
წინა კომენტარების ნახვა
0 0 10